On Sunday 15th of February 2026, we marked the start of our 75th Jubilee celebrations.
On the same date, we also celebrated Father George Nicolaou’s remarkable 45 years of service, with the support of his wife, Chrystalla.
We were honoured to welcome guests from the Greek and Cypriot Embassies, as well as local councillors and Honorary Consuls.
Our church was full, with many parishioners coming together to offer their good wishes to Father George.
As part of the day, a commemorative plaque was unveiled in honour of Father George. A blessing was also given by Fr Anastasios, not only for the plaque, but also for the iconography donated by Panayiotis Vardakis, the church’s new parking area and the Greek School play area.
It was a joyful day of celebration.
The event concluded with a luncheon buffet organised by the Church Events Team and the St Tabitha Auxiliary Society. They provided a wonderful spread and we thank them warmly for their efforts.
The Trustees would like to thank everyone who helped and supported the day and, in particular, wish Father George and Presbytera a happy and blessed retirement in Cyprus.
I can also make it sound more formal, more warm, or more suitable for a church newsletter or Facebook post.
Below are pictures and the speeches addressed during the celebrations.
Father George Nicolaou 1979 – 2026 Bristol, UK
A speech by the Community President Mr. Athanasios Lazarides
Over the last 45 years Father George, with the help and assistance of the various committees and its members has always made time to honour and thank everyone that has helped, supported and contributed to our community in whatever way they could. This was done for everyone, from the Great Benefactors, Founding members and for the parishioners that helped him on a daily basis with his work. He did this with heart, showing gratitude, compassion and selflessness.
Today is our time, today the GOCB has gathered in our church and community centre – precious to your heart – to honour you for the 45 years of dedicated service and sacrifice to us. It is our time to thank you for the care and consideration given to our community but more so to the parishioners in our community!
Father George was born in 1941, in the village of Eptakomi – the Famagusta district. At the age of 18 he enrolled at the Apostle Barnabas priestly school in Nicosia and finished in 1962. During 1962 Father George married Chrystalla Kyriacou and together they built a family with 4 children. Today their two sons, Nicos and Andreas continue to support our GOCB through the committee and trustee structure – many thanks to them and long may this continue.
In 1963 he was ordained a priest for his village, Eptakomi. 11 years later (in 1974) due to the illegal Turkish invasion and occupation of the northern areas of Cyprus, as did so many other families, Father George had to flee from his home and village and ended that journey in Limassol with his family, where he served various churches over a 5-year period.
He took a huge decision to relocate his family not to another city of Cyprus, but the UK. In September 1979 Father George and his family arrived in England – I remember my father going to the airport to pick them up and only when he arrived realised that he wasn’t going to get the family of 6 and their suitcases into his car! They got a taxi and drove back to Bristol together – where his home would be for the next 47 years.
During these challenging and exciting years Father George, working with his committee members helped build the community we have now. He has been instrumental in building a community that at one stage had no money to pay his wages into a community that now has:
– a healthy financial independence
– thrives through traditions, culture and language
– continues to grow its Greek school
– has an impressive events culture
Father George was also instrumental in setting up our GOCB charitable trust. He was instrumental in helping the community acquire its properties and he was dedicated to managing the Hellenic Centre over nearly 20 years. He did all this whilst serving with dedication his community as the priest in charge.
His vast contributions and sacrifices have been recognised and he has received the Lord Mayors medal as well as being awarded a medal by the republic of Cyprus for his contribution to the liberation struggle of Cyprus between1955-1959.
I am sure you will all agree with me, Father George will be dearly missed BUT we all want to wish you and Presvytera a super retirement in Cyprus – where at least you get to rest and have guaranteed sunshine – something we are in desperate need at the moment here in Bristol…
Father George, Presvytera – a huge thank you from us here in Bristol, WSM, Cheltenham and from myself… thank you.
For us to commemorate this huge contribution to our community we have placed a plaque in your honour that has a permanent home in our church.
I would like to invite you and our guests, congregation to unveil the plaque.
Ο λόγος του π. Γεωργίου Νικολάου
Αγαπητοί μου,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για αυτή την τιμή που μου κάνετε εν όψει της αφυπηρέτησής μου.
Θα ήθελα να πω λίγα λόγια στην αγάπη σας ως κατακλείδα της τεσσαρακονταπενταετούς ιερατείας μου στο Μπρίστολ.
Όταν έφτασα στην Κοινότητα η αποστολή μου ήταν να εξυπηρετήσω τις Κοινότητες του Bristol και Weston-Super-Mare, γιατί ήταν ενωμένες. Έτσι ξεκίνησε ένα καινούργιο κεφάλαιο στην οικογενειακή και ιερατική μου ζωή. Αρκετοί κάτοικοι του W-S-M, ήταν κάποτε στο Μπρίστολ και βοηθούσαν οικονομικά την εκκλησία. Επίσης ο Αυξέντης Μιχαήλ τον Αρχιμανδρίτη Ειρηναίο Αθανασιάδη στην εκκλησία. Παρά τις πολλές δυσκολίες για την κάλυψη του πενιχρού μισθού που έπαιρνα για να συντηρώ την 6μελή μου οικογένεια, ούτε εσείς ούτε εγώ τα βάλαμε κάτω.
Από τότε ξεκίνησε ένας αγώνας για να ορθοποδήσει η κοινότητα, και να αποκτήσει οικονομική άνεση και σήμερα να καυχάται για αυτό.
Έγιναν διάφορα έργα για να επιτευχθεί αυτό και όλα έγιναν με τη συμβολή όλων μας, των μελών των επιτροπών, του πληρώματος της εκκλησίας, φίλων της κοινότητας, και εμού προσωπικά.
Επιτρέψτε μου να αναφέρω κάποια από αυτά, που οι μεγαλύτεροι τα γνωρίζουν, αλλά είναι καλό οι νεότεροι και ιδίως τα νεόφερτα μέλη της κοινότητας να μάθουν, να εκτιμήσουν, και να θελήσουν να μιμηθούν το παράδειγμα των πρώτων σκαπανέων της κοινότητας και κάνουν ότι μπορούν για να διατηρηθούν και ει δυνατόν να αυξηθούν αυτά τα επιτεύγματα.
Θα ξεκινήσω από τα κτίρια και την υποδομή, γιατί χωρίς αυτά η λειτουργία οποιασδήποτε κοινότητας χωλαίνει, και πρώτα με την εκκλησία. Όταν αγοράστηκε ήθελε πολλά έξοδα για τη συντήρησή της. Και πρώτα απ’ όλα η εξόφληση της. Με την αγαστή συνεργασία που είχα με τον κ. Παύλο Λαζαρίδη και τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγ. Βρετανία κ. Μεθόδιο το charitable Trust το κάναμε 23 Νοεμβρίου 1979, και αμέσως βγάλαμε ένα Χριστουγεννιάτικο λαχείο όπου η Φιλόπτωχος αδελφότητά της Κοινότητάς μας, μάζεψε 2 χιλιάδες λίρες και πληρώσαμε την πρώτη δόση και σε δύο χρόνια την εξοφλήσαμε με την βοήθεια του Αρχιεπισκόπου Μεθοδίου. Μετά άρχισαν όλα αυτά τα έργα (νέα στέγη, καμπαναριό, εξωτερικοί τοίχοι, μπογιατίσματα, νέα πατώματα) αλλά και ο εσωτερικός διάκοσμος με τα βυζαντινά εκκλησιαστικά σκεύη και έπιπλα, και τις αγιογραφίες που συμβάλλουν στο να βρίσκει ο κάθε πιστός ένα ασφαλή χώρο προσευχής που να τον βοηθά να αναπέμπει δοξολογία στο Θεό μας και να ζητά τη θεία Του βοήθεια στη ζωή του. Ο εσωτερικός διάκοσμος συνεχίζεται με νέες αγιογραφίες προσφορά μελών της κοινότητας και ευχής έργον θα είναι και νεότερα μέλη να τους μιμηθούν σε αυτό το θεάρεστο έργο.
Τα οικονομικά της κοινότητας αρχικά δεν ήταν σταθερά, γιατί βασίζονταν σε εισφορές, λαχειαγορές, χοροεσπερίδες και άλλες εκδηλώσεις για ενίσχυση του ταμείου με αβέβαιο αποτέλεσμα. Αυτό όμως ξεπεράστηκε όταν με προσωπική μου προτροπή και εισήγηση δύο απλά μέλη της κοινότητας, ο Σάββας Γιαννάκης και η Λόλα Γιάννη, κληροδότησαν ο ένας την τριώροφη κατοικία του που σήμερα είναι χωρισμένη σε 3 διαμερίσματα που ενοικιάζονται και επιφέρουν κάθε μήνα ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσό, και η άλλη κατοικία ενοικιάζεται και φέρνει ένα άλλο σεβαστό ποσό. Από τις πρώτες μέρες του 1979, γνώρισα τον ΄Ομηρο Γιαννάκη, ο οποίος ήταν ο νεωκόρος στον ναό άλλα και ψάλτης και τον έπαιρνα μαζί μου και στο W-S-M όπου κάναμε λειτουργίες, κάθε Σάββατο, επίσης Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές και εορτές Αγίων.
Ετσι μου δόθηκε η ευκαιρία και γνώρισα και τον αδελφό του Σάββα, ο οποίος ήταν μεγαλύτερος στην ηλικία και η κατοικία που έμεναν ήταν δική του Σάββα. Από την πρώτη στιγμή που τον είδα, με κοίταξε με αυτό το γλυκό και αθώο βλέμμα που πραγματικά με συγκίνησε. Και τα δύο αδέλφια δεν παντρεύτηκαν και δεν είχαν οικογενειακές υποχρεώσεις. Ο Σάββας έμαθε από τον αδελφό του για τον πενιχρό μισθό μου. Τον καθησύχασα και τον βεβαίωσα ότι θα τα βγάλουμε πέρα, και θα τον βοηθώ και θα τον κοιτάζω μέχρι το τέλος της ζωής του, έτσι με την δική μου προτροπή δώρισε , όντας εν ζωή, την ιδιόκτητη κατοικία του στην εκκλησία μας.
Το κτίριο που στεγάζει σήμερα το Ελληνικό σχολείο υπήρξε το παλαιό πρεσβυτέριο που και πάλι με την επέμβασή μου ο ιδιοκτήτης του το πούλησε με ευνοϊκούς όρους στην κοινότητα. Να σημειωθεί εδώ ότι η αγορά του δεν θα ήταν εφικτή χωρίς την οικονομική βοήθεια και το προσωπικό ενδιαφέρον του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Μεθοδίου. Εκτός από το σχολείο το κτίριο σήμερα διαθέτει και τρία διαμερίσματα που ενοικιάζονται.
Στο W-S-M, ο κ. Αυξέντης Μιχαήλ, παρακάλεσε τον Αγγλικανό ιερέα της εκκλησίας St. John που βρίσκετε κοντά στο Πολυτεχνείο της πόλης και κάναμε λειτουργίες εκεί. Ξαφνικά, όμως, μας είπαν ότι δεν θα μας δώσουν ξανά την εκκλησία και χρησιμοποιήσαμε την εκκλησία Holy Trinity, που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού.
Το άγρυπνο μάτι του αγαπητού μας Αυξέντη Μιχαήλ είδε σε μια αγγελία ότι πολίται μικρή εκκλησία, Chabal, με Αρχιτεκτονικά σχέδια που μπορεί κάποιος να την μετατρέψει σε κατοικία. Μου τηλεφωνεί και πηγαίνω αμέσως στο W-S-M, την βλέπουμε και κάνουμε αμέσως την προσφορά μας και η Κοινότητα αποκτά την δική της εκκλησία, με πολύ χαμηλό κόστος. Η χαρά όλων των κατοίκων ήταν απερίγραπτή. Με την εθελοντική τους βοήθεια η εκκλησία μπογιατίζεται και διακοσμείται με βυζαντινά εκκλησιαστικά σκεύη και εικόνες και εγκαινιάζεται από τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Μεθόδιο, με χορηγούς την οικογένεια Αυξέντη και Νίτσας Μιχαήλ.
Στα 11 χρόνια που εξυπηρετούσα και τις δύο Κοινότητες δεν υπήρξε καμιά παρεξήγηση μεταξύ των μελών. Την μια Κυριακή κάναμε βάφτιση στο Bristol και την επόμενη Κυριακή κάναμε γάμο στο W-S-M, Με πολύ αγάπη αφοσίωση και πίστη υπηρέτησα την Κοινότητα του Αποστόλου Ανδρέα στο W-S-M. Η Κοινότητα μεγάλωσε και αριθμούσε περί τις 120 οικογένειες και έτσι ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Γρηγόριος διόρισε τακτικό ιερέα την π. Κύριλλο Leret.
Κατά την διάρκεια του έτους πήγαινα και κοινωνούσα στα Νοσοκομεία αλλά και στα σπίτια πολλούς αρρώστους και ηλικιωμένους που με καλούσαν γιατί δεν μπορούσαν να έρθουν στην εκκλησία, μέσα σ’ αυτούς ήταν και η κ. Μαρία Κτορίδη η οποία κληροδοτήσαμε στη εκκλησία μας μια διαθήκη £11.500.
Στις 10 Ιουλίου 1989, αγοράστηκε το οικόπεδο στο δυτικό μέρος της εκκλησίας μας, με την βοήθεια του βουλευτή μας, Willian Waldegrave, από το Δημαρχείο με δωρητή την οικογένεια του μακαριστού πρόεδρου Πιεράκη Μητσίδη. Ο δικηγόρος μας με κάλεσε την επόμενη μέρα στο γραφείο του και μου είπε ότι το οικόπεδο θα μεταβιβασθεί στο Trust, αλλά θα περάσουν 7-8 μήνες, γιατί πρέπει να διαβάσουν πρώτα το Καταστατικό του Charitable Trust. Γνωρίζοντας τους κινδύνους που υπήρχαν, όταν γινόταν γνωστό, είπα στον δικηγόρο μας καί τo μεταβίβασε στο όνομα μου και του κ. Πιεράκη Μητσίδη, πράγμα που έγινε σε δύο εβδομάδες και μετά άρχισε οι διαδικασίες και μετέφερε το οικόπεδο στο Charitable Trust, πράγμα που κράτησε αρκετό καιρό.
Eνσωματώθηκε με την αυλή της εκκλησίας που είχε 1.50 μέτρο βάθος και ισοπεδώθηκε, και στις 26 Ιουνίου 1993, έγιναν τα εγκαίνια της αυλής από τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ. Γρηγόριο και τον βουλευτή μας William Waldegrave. Την ημέρα αυτή γιορτάσαμε και τους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους και Προστάτες μας Πέτρο και Παύλο, και κάναμε την 1η θρησκευτική πανήγυρι η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Το 1998 η ανάγκη των μελών της κοινότητας να έχουν κι ένα χώρο συγκεντρώσεων εκτός από την εκκλησία και το σχολείο, για την ψυχαγωγία και την προώθηση της ελληνοχριστιανικής μας παράδοσης έγινε αντιληπτή και από πολιτικούς φίλους της που ενθάρρυναν μέλη της επιτροπής (κυρίως τον νυν Πρόεδρο και Επίτιμο Πρόξενο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Αθανάση Λαζαρίδη και τον τέως Ταμία κ. Βάσο Σωτηρίου να μπουν στη μακροπρόθεσμη και κοπιαστική διαδικασία να εξασφαλίσουν την οικονομική ενίσχυση του Κρατικού Λαχείου £193.000, ώστε σήμερα να έχουμε και να χρησιμοποιούμε το Κοινοτικό μας Κέντρο χωρητικότητας 200 ατόμων για τις εκδηλώσεις μας, αλλά και να το ενοικιάζουμε ώστε και αυτό να συμβάλλει στην κάλυψη των υψηλά οικονομικών εξόδων που έχει μια αυτού του μεγέθους κοινότητα. Το 2000 τελείωσε και κάναμε τα εγκαίνια του. Είμαστε η πρώτη Κοινότητα που πήραμε τέτοια επιχορήγηση.
Για την επέκταση του αύλιου χώρου γύρω από τα κτίρια έγιναν διαβήματα και σήμερα είναι ενσωματωμένα μισός δρόμος που συνορεύει στην νότια όψη του σχολείου και ο χώρος όπου σήμερα βρίσκεται το κοινοτικό κέντρο. Και οι δύο χώροι ανήκαν στο Δημαρχείο της πόλης και οι φιλικοί και μακρινή δεσμοί με πολιτικά πρόσωπα όπως οι βουλευτές William Waldegrave, Valerie Davies οι εκάστοτε Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι και οι Αστυνόμοι της περιοχής Trynity Road, συνέβαλαν ώστε να παρθούν ευνοϊκές αποφάσεις για την απόκτηση με πολύ λίγο κόστος αυτών των χώρων που μας δίνουν σήμερα τη δυνατότητα στο κέντρο του Μπρίστολ, να έχουμε χώρο για στάθμευση και εξωτερικών δραστηριοτήτων, που πρόσφατα ανακαινίστηκε και πάλι χάρη στην οικονομική ενίσχυση όλων.
Ως ιερέας της κοινότητας και πνευματικός οδηγός θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω και το πνευματικό έργο που επιτελέσαμε όλα αυτά τα χρόνια με το Κυριακάτικο φυλλάδιο «Φως Χριστού», τα περιοδικά και τα Λευκώματα που βγάλαμε, αλλά, από το 1990 την Ιστοσελίδα μας, που οι άνθρωποι άρχισαν να επικοινωνούν μαζί μας. Σας παραπέμπω και στα τεύχη του ενημερωτικού δελτίου που κυκλοφορούσε από το 1993 μέχρι το 2020 και στο οποίο κανείς μπορεί να δει τις διάφορες εκδηλώσεις που διοργανώνονταν για την ενίσχυση του θρησκευτικού φρονήματος και τη διατήρηση της ελληνοχριστιανικής μας ταυτότητας πέρα από τις ιερές ακολουθίες. Κι επαναλαμβάνω ότι όλα γίνονταν με τη συμμετοχή και ανιδιοτελή προσφορά όλων των μελών των επιτροπών και των απλών μελών. Μία περίληψη όλων αυτών θα μπορεί ο καθένας να δει στον τόμο για την Ιστορία της Κοινότητας Bristol και Weston-Super-Mare, που ετοιμάζεται και πρόκειται σύντομα να δημοσιευτεί. Ελπίζω όλοι να τον αγοράσετε και διαβάσετε.
Σε αυτόν θα δει κανείς ότι με πρότασή μου τιμήθηκαν πολλά στελέχη επιτροπών και μέλη για την πολύχρονη προσφορά τους, γιατί θεωρήσαμε ότι αυτό αποτελεί παράδειγμα και προτροπή για τους νεότερους να τους μιμηθούν όσο κι αν οι ίδιοι δεν ζήτησαν τιμές και διακρίσεις.
Στον τόμο αυτό θα μπορέσει να δει κανείς ότι οι παλαιότεροι χρησιμοποιώντας το κοινοτικό κέντρο για να γιορτάσουν σημαντικά γεγονότα της προσωπικής ζωής των ιδίων και της οικογένειάς τους (γενέθλια, βαφτίσεις, γάμους, ή επετείους γάμων κ.λπ.) έδειχναν με αυτό τον τρόπο τον πνευματικό σύνδεσμό τους με το χώρο, και παράλληλα ενίσχυαν οικονομικά την κοινότητα. Θα επιθυμούσα να έβλεπα αυτό να συνεχιστεί κι από τους νεότερους.
Επιτρέψτε μου να σημειώσω εδώ ότι η ενοικίαση του Κοινοτικού Κέντρου σε άλλες εθνικές μειονότητες της περιοχής για τις δικές τους εκδηλώσεις δείχνει έμπρακτα τη χριστιανική αγάπη που ανοίγει τις πόρτες της, σε καθένα και είναι πάνω από φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις. Εξάλλου αυτό είναι ένας από τους όρους και τις υποχρεώσεις της κοινότητας για την παροχή χρημάτων από το Κρατικό Λαχείο. Επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω τέλος και όλους όσοι αναγνωρίζοντας το έργο που επιτελείται στην κοινότητα έκαναν αίτηση για να αναγνωριστεί αυτό το έργο ώστε να δεχτώ το Τιμητικό Δίπλωμα και Μετάλλιο του Δημάρχου του Bristol.
Με την αφυπηρέτησή μου αποφασίσαμε με την πρεσβυτέρα να μετοικήσουμε στην αγαπημένη μας πατρίδα Κύπρο και να περάσουμε όσα χρόνια μας χαρίσει ο Πανάγαθος Θεός. Θα αφήσουμε πίσω τρία παιδιά μας με τις οικογένειές τους, αλλά και όλους εσάς που θα σας θυμόμαστε με πολλή αγάπη, και πρώτο τον π. Αναστάσιο που του εύχομαι κάθε ευόδωση στο έργο του, κι ύστερα τα παλαιά μέλη που μαζί μοιραστήκαμε αγωνίες, μόχθο, κούραση, τρεχάματα, αλλά και χαρές και όμορφες συναναστροφές, αλλά και τους νεότερους που δεν πρόλαβα να γνωρίσω, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα αγκαλιάσουν και αυτοί την Κοινότητα και θα θελήσουν να βάλουν και το δικό τους λιθαράκι στη διατήρηση και επέκταση του οικοδομήματος της εκκλησίας που είναι πάνω από όλα πνευματικό. Και τα κτίρια να μην υπάρξουν κάποτε, ο λόγος του Θεού και η Πίστη μας θα υπάρχει πάντοτε και Αυτός εύχομαι από καρδιάς να σκέπη, προστατεύει και καθοδηγεί όλους σας και κάποτε να βρεθούμε όλοι μας στη Βασιλεία Του. Αμήν.
Χαιρετισμός Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα
Σεβαστέ μας Πατέρα Γεώργιε, Καλή μας Πρεσβυτέρα,
Εκλεκτοί προσκεκλημένοι, αγαπητοί αδελφοί,
Στεκόμαστε σήμερα εδώ με αισθήματα συγκίνησης και βαθιάς ευγνωμοσύνης για να τιμήσουμε έναν αδελφό και συλλειτουργό, που σφράγισε με την παρουσία και τη διακονία του την πορεία της Κοινότητάς μας. Επί 45 ολόκληρα χρόνια σταθήκατε π. Γεώργιε πιστός εργάτης του Ευαγγελίου, διάκονος των Ιερών Μυστηρίων, πατέρας στοργικός και συνοδοιπόρος στις χαρές και στις δοκιμασίες των ανθρώπων μας.
Η ιερατική σας πορεία δεν μετριέται μόνο σε έτη, αλλά σε καρδιές που παρηγορήθηκαν, σε οικογένειες που στηρίχθηκαν, σε νέους που βρήκαν προσανατολισμό, σε ενορίτες που ένιωσαν την Εκκλησία ως σπίτι τους. Με ταπείνωση, πραότητα και διάκριση υπηρετήσατε το ιερό θυσιαστήριο και καλλιεργήσατε πνεύμα ενότητας και αγάπης.
Σήμερα δεν λέμε «αντίο», αλλά «εις το επανιδείν». Επιστρέφετε στην ιδιαίτερη πατρίδα σας, την ευλογημένη αλλά και εσταυρωμένη Νήσο των Αγίων Κύπρο, παίρνοντας μαζί σας την αγάπη και την ευγνωμοσύνη όλων μας. Και εμείς, παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη της διακονίας, το πράττουμε με σεβασμό προς το έργο που αφήνετε και με επίγνωση της ευθύνης που αυτό συνεπάγεται.
Ευχόμαστε ο Άγιος Θεός να σας χαρίζει υγεία, ειρήνη και πλούσια τη Χάρη Του. Να απολαμβάνετε τους καρπούς των κόπων σας και να συνεχίζετε να προσεύχεστε για όλους μας, όπως και εμείς θα σας μνημονεύουμε με αγάπη.
Πατέρα Γεώργιε και καλή μας Πρεσβυτέρα, σας ευχαριστούμε από καρδιάς. Η Κοινότητά μας θα είναι πάντοτε και δική σας Κοινότητα.
Φωτοστιγμές από τα Αποκαλυπτήρια της Τιμητικής Πλακέτας για τον π. Γεώργιο Νικολάου
Θεία Λειτουργία, προσφορά μεταλλίων σε προσκεκλημένους και Ευχαριστήρια Δέηση για τη νέα Αγιογραφία
Ομιλίες Επισήμων και Προσκεκλημένοι
Εγκαίνια ανακαινισμένου προαυλίου χώρου και της νέας παιδικής χαράς του Ελληνικού Σχολείου
Δεξίωση στην Κοινοτική Αίθουσα προς τιμήν του Πρωτοπρ. Γεωργίου Νικολάου
Σας ευχαριστούμε π. Γεώργιε για την ποιμαντορία σας όλα αυτά τα χρόνια. Στηρίξατε με την βοήθεια και το έλεος του Θεού, τις πρεσβείες και τις ευλογίες της Παναγίας μας, μιάν ολόκληρη κοινότητα για 45 έτη.
Η κοινότητα αυτή πέρασε πολλά όμως την οργανώσατε και την αυξήσατε έτοιμη πλέον να στηρίξει ακόμα περισσότερα σε Έλληνες και νέους ξένους προσυλήτους προς δόξαν Θεού. Αμήν.